The Chronicles of Luluritsu XXXI :
บุกปาร์ตี้แบบไฮโซ๊..ไฮโซ!! *0*
+* แหะๆ คล้ายจะเคยประกาศเอาไว้ว่าจะอัพวันอังคาร แต่ก็ไม่ได้อัพ หนูขอโทษค่าาา T^T
วันอังคารกะจะทำแล้วจริงๆนะ แต่ว่าฝนตก พายุโหมกระหน่ำตอนหัวค่ำซะอย่างงั้น
นี่มันกรุงเทพแท้ๆเลยนะ!!ไม่ใช่พม่าซะหน่อย สุดท้ายก็เลยนอนรอเวลา แล้ว...อากาศมันเย็นสบาย..
ก็เลย..หลับสนิท.. (ไอ้เลว แกทำอย่างงี้ได้ยังไงหา!!! : คนอ่านจำนวนน้อยนิดที่ไม่น่าจะมี)
ฮือ.. กระซิกๆ ข้าน้อยผิดไปแล้วค่าาา TT[]TT.. ตอนนี้ก็เลยอัพยาวมากเป็นการทดแทนละกันนะ *+
>> เอาล่ะ กลับเข้าสู่เรื่อง ปาร์ตี้ไฮโซ้...ไฮโซ หัวข้อชวนสงสัยว่าแล้วเราไปโผล่ที่นั่นได้อย่างไร
หึ..เวโรนิก้าจะเล่าให้เพื่อนๆฟังเองนะคะ (ใครฟะเวโรนิก้า? -0- ) ก็เราไง ทำไมล่ะ? ^U^
(แกเลิกทำตัวอินเตอร์ทันทีที่มีโอกาสได้แล้ว กลับมาใช้ชื่อเดิมเดี๋ยวนี้นะ!! -_- +)
T_T ชิ! โลกช่างไม่ยุติธรรม..
>>> เรื่องมีอยู่ว่า มี Monsieur X อยู่คนนึง (เมอซิเออร์ เอ็กซ์ :นามแฝง) ซึ่งได้จัดงานเลี้ยงหะรูหะราขั้นสุดยอด
ขึ้นที่คฤหาสน์ (หรือวัง?) ของเขา แล้วพ่อเราที่เคยช่วยงานเค้าไว้ตอนกลางวันก็เลยได้เชิญมาด้วย
ทันทีที่เรา+พ่อ+แม่+พี่สาว ได้มาถึงที่ตัวบ้าน หลังจากเดินผ่านสนามหญ้าที่กว้างราว 5000 เอเคอร์
(ทำไมแกต้องกระแดะใช้เอเคอร์ด้วยฟะ ตารางเมตรน่ะรู้จักมั้ย)
ยุ่งน่า!! นี่เราพูดถึงความไฮโซกันอยู่นะ! เราขอใช้คำศัพท์เริ่ดบ้างไม่ได้เหรอ ไม่งั้นก็ไม่มีโอกาสแล้วนะ!! >U<
อะต่อๆ เดินผ่านน้ำพุที่กว้างใหญ่และไหลแรงซู่ซ่าประหนึ่งน้ำตกไนแองการา อันมีฉากไม้แกะสลักรูปปลาคาร์พ
และเดินผ่านทางเดินบนบ้านที่ปูด้วยหินอ่อน+พรมอย่างเริ่ดทั้งหมด (นี่ทำบุญมาด้วยอะไรครับพี่น้อง!!
ที่บ้านปลุกเงินได้ใช่มั้ยเนี่ยT^T)
เราก็เกือบจะตาบอดอยู่ตรงประตูบ้าน!! *0* พระเจ้า! นี่แชนเดอเลียร์หรือพระอาทิตย์ฟะ! สว่างอะไรขนาดนี้!
หรือว่าคริสตัลรอบๆมันช่วยสะท้อนแสงนะ? (สะท้อนความบ้านนอกของตัวเองได้ดี -_-)
ดังนั้นก็เลยมานั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาหนัง งาช้าง และฮกลกซิ่วที่ประดับด้วยทอง
(T^T ฮือ..หนูไม่กล้าขยับตัวค่า กลัวน้ำหนักตัวทำโซฟาเค้าปริ)
ตอนแรกที่มีคนทยอยกันมาก็คิดว่าคงเป็นงานเลี้ยงส่วนตัวล่ะมั้ง แต่สักพักเริ่มมีเมอร์ซิเออร์หลายๆคน
ที่คนเรียกว่า "ท่าน" มีช่อดอกไม้ขนาดมหึมาจำนวนมาก มีแสงแฟลชวูบวาบ...
....เอ๊ะ ทำไมงานมันชักใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ -_- ...
>> เรา+แม่+พี่ได้ไปนั่งอยู่ตรงศาลาไม้ ซึ่งมีเหล่าคุณนาย 2-3คนนั่งอยู่ ส่วนพ่อเราก็ไประเริงกับ
เหล่าผองเพื่อนในป่าใหญ่ =U= พอเราสามคนนั่งลงไปบนเก้าอี้ตามคำเชื้อเชิญของหญิงชรา เอ๊ย สุภาพสตรี
สูงอายุทั้งสาม เราถึงได้มารู้สึกในภายหลังว่านี่มันกับดักชัดๆ!!
แม่เราต้องมานั่งเล่นเกมทายอายุหญิงชราทั้งสามและเดาว่าใครเป็นพี่ใครเป็นน้อง =_=
(เอ่อ..อายุคงประมาณ50กว่าล่ะมั้งคะ น่าจะเป็นคนน้อง.. : แม่พูดอย่างรักษามารยาททำให้คุณยะ..เอ่อ
ป้าทั้งหมดหัวเราะอย่างรื่นรมย์)
แม่! ถ้าเค้า50กว่าจริงก็เป็นพี่สาวแม่ได้เลยนะ! สังเกตริ้วรอยสิแม่! ตรงคอกับหางตาน่ะ! T_T
>> งานเลี้ยงวันนั้นคงจะเพอร์เฟ็กต์น่าดู ถ้าฝนไม่ได้ตกลงมาโครมใหญ่อย่างยาวนาน..มาก
ทำเอาแขกหลายคนต้องไปเบียดกันอยู่บนโต๊ะในอาคาร อาหารบุฟเฟ่ต์ก็เลยกร่อยไปนิดนึง
แต่เรากับพี่ที่ได้เลือดทหารเรือมาจากพ่อและทหารบกมาจากแม่ (เกี่ยวมั้ย?)
ก็ฝ่าฟันเม็ดฝน บุกตะลุยไปยกอาหารมาได้สำเร็จ เนื่องจากจะมีบูทอาหารพิเศษอยู่บริเวณด้านนอกรอบๆ
มันเลยไปเอาลำบากกว่าบุฟเฟ่ต์มากนัก.. ....ทว่า...เหล่าคุณนายก็ยังไม่หยุด..... .
คุณนายเอที่มีลูกชายดีกรีจบนอกนั่งอยู่ข้างๆเกิดอยากรับประทานลาบขึ้นมา ลูกชายของเขาจึงสวมบทสู้เพื่อแม่
จะไปเอามาให้ แต่..ยังคงนั่งรากงอกอยู่บนโต๊ะรับประทานอาหารของตัวเองอยู่ราว5นาที
จากนั้นก็ไปมุดท่ออยู่ไหนไม่รู้ แม่เราจึง..ให้เรากับพี่ไปเอามาให้จนได้ T[]T..
เรา2พี่น้องก็เลยต้องไปตรงบูทพิเศษเพื่อเอาลาบมาให้จากนั้นก็เดินลุยทางเดินอันเฉอะแฉะกลับไปศาลา
(ทางเดินที่ว่าคือทางเดินรอบสระว่ายน้ำขนาดมหึมาที่ช่วยระบายน้ำได้มาก..ซะที่ไหนกันล่ะ !!!!
มันปริ่มออกขนาดนั้นT^T)
แล้วพอเราหยิบจานปลาดิบมาเตรียมกิน ทูน่าจ๋า *O* คุณนายบีที่มีชุดประดับประดาด้วยคริสตัลก็หันมา
มองจานของเราราวกับเห็นสิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก!!
~_~? หืม?.. -0- ง่ะ..เอ่อ.. จะทานไหมคะ? TT_TT (เสร็จป้าคริสตัลจนด้ายยย อ๊ากกกก)
จากนั้นเหล่าคุณนายก็อยากทานปลาดิบอีก อยากทานไก่ย่าง เย็นตาโฟฯลฯ
จนเรากับพี่เดินไปกลับ 8 รอบ!! -_- ^^ ไม่สนุกเลยนะนั่น เข้าใจว่าวัยไม่ให้ต่อการเดินแต่พยายามเดิน
หน่อยได้มะ ก๊าซซซ (เริ่มอาละวาด)
นึกว่ามันจะจบแต่ก็ไม่จบ เพราะเริ่มมีลูกสาวของคุณนายคริสตัลมาสมทบ และหลานสาวของคุณนายคริสตัล
ที่อายุเท่าๆกับลูกชายคุณนายเอก็มาด้วย เค้าทำผมยาวๆสีทองแล้วก็ดัดขนตาวิ้งๆแบบโอเคอยู่หรอก
แต่ทำหน้าบูดตลอดรายการแล้วก็มองมาทางเราแบบว่า -_-^ ซึ่งลูกชายคุณนายเอก็ทันทีเลยครับพี่น้อง
"อยากจะทานอะไรดีครับ ผมไปเอาให้ เดี๋ยวชุดสวยๆจะเปื้อนหมด" พูดอย่างงี้จริงๆนะสาบานได้
ทำไมต้องกลัวชุดเดรสเทาๆลื่นๆอย่างกับชุดนอนนั่นเปื้อนด้วยเล่า!!
ฟังแล้วก็แบบ..ไอ้นี่.. แทบจะสวมวิญญาณจาพนมเสยยอดหน้ามันจริงๆ
ทีแม่เอ็งนี่แบบนิ่งเชียวนะ กตัญญูแรงกล้าเหลือเกิน -_-^
เฮ่อ..นี่สินะ อำนาจของความงาม...
.. ต่อให้เป็นไฮโซจบนอกหรือกำลังเรียนที่ญี่ปุ่น แต่ทำตัวกันแบบนี้ เราขอมีชีวิตแบบซิมเปิ้ลตามปกติดีกว่า ...
จนใกล้จะกลับบ้าน เราก็เจอกับมาดมัวแซลY สาวสวยลูกสาวเมอซิเออร์เอ็กซ์ เค้าก็ทักเราดีเหมือนตอน
กลางวันเลย ชวนให้เรากับพี่ขึ้นไปชั้นบนด้วยแต่พอเดินตามไปสักพัก ก็มีพวกเพื่อนเค้ารออยู่เหมือนกัน
จากนั้นเพื่อนของเค้า ..กลุ่มคนที่สวยที่สุด และก็เด่นที่สุดในงาน.. ก็มองมาที่เรากับพี่แล้วก็ซุบซิบกันแบบว่า
นั่นใครน่ะ ทำไมาอยู่ตรงนี้ล่ะ แล้วนางสาววาย(ที่ไม่มองมาทางนี้อีกเลย)กับเพื่อนเค้าก็ขึ้นไปข้างบน
เรากับพี่ก็เลยหยุดเท้าเอาไว้แค่นั้น แล้วมองหน้ากัน
สักพัก เราก็พูดว่า "พี่.. กลับกันเถอะ เค้าคง..ลืมไปแล้วล่ะ"
"อืม.."
(เจอมาดมัวแซลZพี่สาวเค้าในงานเหมือนกัน ตอนกลางวันเค้าก็ทักเราดีอยู่หรอก
แต่ตอนกลางคืนก็เข้าใจว่ามากับเพื่อน ตอนเรากับพี่ไปเอาอาหารหลายต่อหลายรอบ ก็เลย...มองไม่เห็น...)
สุดท้าย..เราก็เลยเข้าใจว่าในนิยายหลายต่อหลายเรื่องที่นางเอกได้มาในานเลี้ยงหรูหราของพระเอก
ถึงได้กลับไป โดยไม่กอบโกยอาหารไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เสียก่อน (ไอ้นี่..ตะกละไม่เลิก -_-)
...เพราะว่าต่างกันมาก...
...เพราะว่าสุดท้ายก็เข้าใจว่า ความใจดีทั้งหลายแหล่ในตอนแรกนั้น...
...มันเป็นแค่มารยาทเท่านั้นเอง...
...มันไม่ได้แปลว่า เค้าอยากจะรู้จักกับเราจริงๆสักหน่อย...
.....เพราะอย่างนั้น สุดท้าย คำสัญญาต่างๆ ที่บอกว่า มาเยี่ยมที่บ้านได้เสมอ อยากติดต่อ อยากคุยด้วยอีก....
.....ก็ไม่มีวันเป็นจริง....
*******************************************
เอ๊ะ? ทำไมจู่ๆจบเศร้า? ดูไม่เป็นเราเลยเนอะ O_o เอาน่า
แต่ตอนต่อไป อัพภายในสัปดาห์นี้เป็นอะไรไฮโซที่ไม่เศร้าแบบตอนนี้แน่นอน!!!
เหตุการณ์อ้วนๆ SPECIAL!!!!
edit @ 21 May 2008 19:10:48 by luluritsu
